Enkele dagen geleden een opmerkelijk stukje gelezen op de website van de Katelijnse N-VA. Onder de titel “De kracht van verandering versus destructieve oppositie”, verwijten zij de CD&V “halve waarheden en hele leugens” in hun informatieblad te publiceren. En weet je wat ? De N-VA heeft gelijk ! Want hangen ALLE partijen en hun politici niet aan elkaar van halve waarheden en hele leugens ? Wij voegen daar graag nog “bedrog” en “volksverlakkerij” aan toe.

In hun pamfletje schrijft de N-VA dat de CD&V de keuze van de kiezer niet kan aanvaarden. Even de puntjes op de i zetten. De uitslag van de verkiezingen in droge cijfers : Eddy Vercammen (CD&V) 1537 voorkeurstemmen, Kristof Sels (N-VA) 1028 voorkeurstemmen. De andere kandidaten kwamen nog niet in de buurt van deze cijfers. De onbetwistbare nummer 1 is dus Eddy Vercammen. 509 stemmen later volgt pas Kristof Sels. Om alle misverstanden te vermijden, persoonlijk ben ik geen fan van Vercammen, maar met hem hadden wij ten minste een beetje ervaring in het gemeentehuis (gelukkig voor Sels zit daar een sterke administratie).

Hoe dan ook, op het moment dat de stemmen waren geteld, eindigde het democratisch proces en begon de “achterkamertjespolitiek”. Synoniem voor postjespakkerij, zakkenvullen en alle andere mogelijkheden die in uw en mijn vocabularium aanwezig zijn. De stem van de kiezer telt niet meer.
Nog nooit kon er gestemd worden op een door koehandel tot stand gekomen coalitie en dat wordt dan maar als “normaal” ervaren. Ook al is en blijft dit niet het resultaat van de keuze van de kiezer. Overigens, als wij het stemhokje betreden doen wij dat dan om iemand te kiezen of om iemand (of partij) af te straffen ?

In afwachting van een nieuwe kans om “ze” te straffen moeten politici, in hun communicatie met de burger, maar stoppen met elkaar leugenaar te noemen.
Laat dat maar aan mij over….

Jan Kadodder